...*-*...
อยู่ตรงไหนรู้ไว้มีคนที่ห่วงอยู่ อยากให้รู้ฉันรักเธอเช่นเคย

จากกันไปนานเพียงไหน ฉันรักเธออย่างเคย
พร้อมจะเอ่ยเอ่ยคำว่าเข้าใจ

เจ็บเพียงไหน ฉันพร้อมยังยอมจะเจ็บกว่า
เหนื่อยและล้าแค่ไหนในรักใหม่

กลับมาหาฉันสักครั้ง ฉันพร้อมจะปลอบใจ
แล้วเมื่อไหร่อยากร้างก็ลากัน

กลับมาหาสักครั้งถ้าเธอสับสน กลับมาค้นพบรักแท้ในรักฉัน

กลับมาซับน้ำตา มาลืมความไหวหวั่น
ถ่ายเทฝันในคืนวันที่ร้ายแรง

อยู่ตรงไหนรู้ไว้มีคนที่เจ็บกว่า เหมอมองฟ้าหารักไปทุกแห่ง

อยู่ตรงไหนคืนมาหา หาฉันยามอ่อนแรง
ฉันจะแบ่งแบกทุกข์ในใจเธอ

กลับมาหาสักครั้งถ้าเธอสับสน กลับมาค้นพบรักแท้ในรักฉัน

กลับมาซับน้ำตา มาลืมความไหวหวั่น
ถ่ายเทฝันในคืนวันที่ร้ายแรง

อยู่ตรงไหนรู้ไว้มีคนที่เจ็บกว่า เหมอมองฟ้าหารักไปทุกแห่ง

อยู่ตรงไหนคืนมาหา หาฉันยามอ่อนแรง
ฉันจะแบ่งแบกทุกข์ในใจเธอ

กลับมาหาฉันสักครั้ง ฉันพร้อมจะปลอบเธอ
น้ำตาเอ่อ กับฉันคนเดียวพอ
.........

21 Guns

จากวันนั้น ถึงวันนี้ ยังมีเพียงเธอจนล้นใจ...

ตื่นเถิดจากความฝันเป็นเพียงเดิมๆในห้องว่างเปล่า
เสียงผู้คนรถราแผ่วๆ ลอยเข้ามาจากนอกหน้าต่าง
ไออุ่นจากแดดยามเข้า ลอยเข้ามาทักทายเบาๆ
ฉันที่เปลี่ยวเหงา มีเพียงยิ้มทักทายความเดียวดาย

*อยากอยู่ในสายตาอยากอยู่ในหัวใจ
อยากอยู่ในสัมผัสของเธอตลอดไป
อยากอยู่ในอ้อมกอดอยากอยู่ในทุกสิ่ง
อยากอยู่ในทุกอย่างไม่แปรเปลี่ยนไป
อยากตื่นมาเพื่อเจอ
อยากกลับเพื่อพบกันใหม่
ให้เป็นเพียงฝันเรื่องราวที่มันบาดใจ

ตื่นเถิดจากความฝัน เมื่อเจอเรื่องราวในห้องว่างเปล่า
เสียงของเธอภาพวันเก่าๆลอยเข้ามาตอกย้ำจนเจ็บ
ไออุ่นจากแดดยามเช้า ลอยเข้ามาซบฉันเบาๆ
...รักที่ปวดร้าวได้ทอดทิ้งไว้เพียงความเดียวดาย...
"ท้ายที่สุดจะเป็นไปได้ไหม ให้เธอกลับมาหากัน"

ทุกๆเล่มที่ประเทืองปัญญา..

ในทุกช่วงลีลาของชีวิต ไม่ว่าคิดหรือกระทำ อย่าเผลอตัว
"""""""""""""""""""""""""""""""""
...จงอ่อนโยน แต่อย่าอ่อนแอ...